Love Is God Face

 
بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک
شاخه‌های شسته ، باران خورده ، پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس ، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش بحال روزگار
خوش بحال چشمه‌ها و دشتها
خوش بحال دانه‌ها و سبزه‌ها
خوش بحال غنچه‌های نیمه‌باز
خوش بحال دختر میخک که میخندد به ناز
خوش بحال جام لبریز از شراب
خوش بحال آفتاب
ای دل من گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمی‌پوشی بکام، باده رنگین نمی‌بینی به جام
نقل وسبزه در میان سفره نیست جامت از آن می که می‌باید تهی است؛
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

ارزش يک خواهر را،
از کسي بپرس
که آن را ندارد.
To realize The value of a sister Ask someone
Who doesn't have one.





ارزش ده سال را،
از زوج هائي بپرس که
تازه از هم جدا شده اند.
To realize The value of ten years:
Ask a newly
Divorced couple.





ارزش چهار سال را،
از يک فارغ التحصيل دانشگاه بپرس.
To realize The value of four years:
Ask a graduate.





ارزش يک سال را،
از دانش آموزي بپرس که
در امتحان نهائي
مردود شده است.
To realize The value of one year:
Ask a student who
Has failed a final exam.





ارزش يک ماه را،
از مادري بپرس که
کودک نارس به دنيا آورده است.
To realize The value of one month:
Ask a mother who has given birth to a premature baby.





ارزش يک هفته را،
از ويراستار يک مجله هفتگي بپرس.
To realize
The value of one week:
Ask an editor of a weekly newspaper.





ارزش يک ساعت را،
ازعاشقاني بپرس که
در انتظار زمان قرار ملاقات هستند.
To realize The value of one hour:
Ask the lovers who are waiting to meet.





ارزش يک دقيقه را،
از کسي بپرس که
به قطار، اتوبوس يا هواپيما نرسيده است.
To realize The value of one minute:
Ask a person who has missed the train, bus or plane.





ارزش يک ثانيه را،
از کسي بپرس که
از حادثه اي جان سالم به در برده است.
To realize The value of one-second:
Ask a person who has survived an accident.




ارزش يک ميلي ثانيه را،
از کسي بپرس که در مسابقات المپيک،
مدال نقره برده است.
To realize The value of one millisecond:
Ask the person who has won a silver medal in the Olympics.




زمان براي هيچکس صبر نمي کند.
قدر هر لحظه خود را بدانيد.
قدر آن را بيشتر خواهيد دانست، اگر بتوانيد آن را با ديگران نيز تقسيم کنيد.
Time waits for no one. Treasure every moment you have.
You will treasure it even more when you can share it with someone special.




براي پي بردن به ارزش يک دوست،
آن را از دست بده.
To realize the value of a friend:
Lose one.

عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم .

همان يك لحظه اوّل ، كه اوّل ظلم را مي ديدم از مخلوق بي وجدان ،

 جهان را با همه زيبايي و زشتي ، به روي يكدگر ، ويرانه مي كردم .

عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم .

كه در همسايه صدها گرسنه ، چند بزمي گرم عيش و نوش مي ديدم ،

 نخستين نعره مستانه را خاموش آندم ، بر لب پيمانه مي كردم .

 

عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم .

كه مي ديدم يكي عريان و لرزان و ديگري پوشيده از صد جامه رنگين ،

 زمين و آسمان را واژگون مستانه مي كردم .

عجب صبري خدا دارد !  

اگر من جاي او بودم .

نه طاعت مي پذيرفتم ، نه گوش از بهر استغفار اين بيدادگرها تيز كرده ،

 پاره پاره در كف زاهد نمايان ، سبحه صد دانه مي كردم .

عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم .

براي خاطر تنها يكي مجنون صحرا گرد بي سامان ، هزاران ليلي

 ناز آفرين را كو به كو ، آواره و ديوانه مي كردم .
 

عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم .

به گرد شمع سوزان دل عشّاق سرگردان ،

 سراپاي وجود بي وفا معشوق را ، پروانه مي كردم .

 

عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم .

به عرش كبريايي ، با همه صبر خدايي ، تا كه مي ديدم عزيز نابجايي ،

 ناز بر يك ناروا گرديده خواري مي فروشد ،

گردش اين چرخ را وارونه ، بي صبرانه مي كردم .

 عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم .

كه مي ديدم مشوّش عارف و عامي ، ز برق فتنه اين علم عالم سوز

 مردم كش ، به جز انديشه عشق و وفا ،

 معدوم هر فكري ، در اين دنياي پر افسانه مي كردم .

عجب صبري خدا دارد !

چرا من جاي او باشم .

همين بهتر كه او خود جاي خود بنشسته و تاب تماشاي تمام

زشت كاري هاي اين مخلوق را دارد ، وگرنه من به جاي او چو بودم ،

يك نفس كي عادلانه سازشي ، با جاهل و فرزانه مي كردم .

متولدین فروردین :
_ رنگ شانس : قرمزملایم
_ اعداد شانس : 6 ، 9 ، 15 و 343
_ روز اقبال : سه شنبه
_ همراهان مناسب : مرداد ، خرداد ، آذر

تـــــــــو که از محنـــــــــت ديگران بی غمـــــــــی نشـــــــــايد که نامـــــــــت نهند آدمـــــــــی

روزگاریست که شیطان فریاد میزند آدم پیدا کنید سجده خواهم کرد...

دکتر شریعتی

پادشاهی پس از اینکه بیمار شد گفت: "نصف قلمرو پادشاهی‌ام را به کسی می‌دهم که بتواند مرا معالجه کند".
تمام آدم‌های دانا دور هم جمع شدند تا ببیند چطور می شود شاه را معالجه کرد، اما هیچ یک ندانست.
تنها یکی از مردان دانا گفت: "فکر کنم می‌توانم شاه را معالجه کنم. اگر یک آدم خوشبخت را پیدا کنید، پیراهنش را بردارید و تن شاه کنید، شاه معالجه می شود".
شاه پیک‌هایش را برای پیدا کردن یک آدم خوشبخت فرستاد.... آنها در سرتاسر مملکت سفر کردند ولی نتوانستند آدم خوشبختی پیدا کنند. حتی یک نفر پیدا نشد که کاملا راضی باشد.

آن که ثروت داشت، بیمار بود. آن که سالم بود در فقر دست و پا میزد، یا اگر سالم و ثروتمند بود زن و زندگی بدی داشت. یا اگر فرزندی داشت، فرزندانش بد بودند. خلاصه هر آدمی چیزی داشت که از آن گله و شکایت کند.
آخرهای یک شب، پسر شاه از کنار کلبه‌ای محقر و فقیرانه رد میشد که شنید یک نفر دارد چیزهایی می‌گوید. "شکر خدا که کارم را تمام کرده‌ام. سیر و پر غذا خورده‌ام و می‌توانم دراز بکشم و بخوابم! چه چیز دیگری می‌توانم بخواهم؟"
پسر شاه خوشحال شد و دستور داد که پیراهن مرد را بگیرند و پیش شاه بیاورند و به مرد هم هر چقدر بخواهد بدهند.
پیک‌ها برای بیرون آوردن پیراهن مرد توی کلبه رفتند، اما مرد خوشبخت آن قدر فقیر بود که پیراهن نداشت!!!

 جانی بزرگ، صاحب ثروت و مقام حکومتی، برای تعویض گریم صورتش، اتاق رو ترک کرد
عکاس که بهت زده به نویسنده محبوبش خیره شده بود به سمتش رفت. خم شد و در حالی که داشت یقه لباس نویسنده رو مرتب میکرد آهسته و با لحن ملامتگری زیر گوشش گفت.... چرا حاضر شدی باهاش عکس تبلیغاتی بگیری؟

نویسنده که از ابتدا حواسش به دگرگونی و ناآرامی احوال عکاس بود، بدون مکث جواب داد
چرا حاضر شدی براش عکس تبلیغاتی بگیری؟

عکاس قد راست کرد. بعد چند لحظه سکوت، با همدلی بیشتری گفت: هیچوقت هیچکس نخاهد فهمید که من برای اون کار میکنم، حتی اگه بفهمن هم کسی اهمیت نمیده.

نویسنده با لبخند جواب داد: پس دست کم من دارم شرافتمندانه بهای امتیازاتی رو که به دست میارم، میپردازم
جانی بزرگ پیروزمندانه به اتاق برگشت و عکاس بهت زده به پشت دوربین

همچو دود اي آسمان تا كي به خود پيچانيم

اي همه ساز تو بي قانون از چه ميرقصانيم

تا نهالي بودم از بادت نلرزيدم چو بيد

كين زمان كه آزاد سروم از چه ميترسانيم

من عقاب تيز چنگ آسمانم اي فلك

كي تواني هم قفس با طوطيان گردانيم

آتشم زن يكسره خاكسترم بر باد ده

تا به كي هر شب نشاني داغ بر پيشانيم..........

فقط يك لحظه مونده، تا كه دستات               بپوشونه تن زخمي مو با عشق

مي خوام گم شم توي عشقت كه شايد        بفهمي زندگي، يا مرگه يا عشق

مي خوام همسايه قلب تو باشه                  دل بي همزبون دوره گردم

به چشمام شك نكن، تا فرصتي هست         بذار دستاتو، تو دستاي سردم

به من تكيه كن و هم بغض من باش              كه ميمرم اگه از تو جدا شم

مي خوام تا دنيا دنياس عاشقونه                 رفيق و يار و همراه تو باشم

نيگا كن تو نگاه ابري من                            نترس از اين كه دل بستن گناهه

بذار خورشيد چشم تو بتابه                        كه رنگ سرنوشت من سياهه

چه قد آرومه دنيا وقتي اين جا                    زير سقف سكوت من نشستي

مگه حرفي مي مونه غير از اسمت              ترانه لاله وقتي كه تو هستي

غريبه نيستي ميدونم عزيزم                       كه انگار عطرتو مي شناسم از دور

مث تو قصه هاي كهنه من                         نجيب و بي ريايي گرچه مغرور

نيگا كن تو نگاه بي قرارم                           نترس از اين كه دل بستن گناهه

بذار دستاتو، تو دستاي سردم                    كي گفته دل سپردن اشتباهه.......

به خدای خود نگوئید که من مشکلات بزرگی دارم به مشکلات

خود بگوئید که من خدای بزرگی دارم

خیلی خیــــــــــلی شرمنده. میدونم که باید زودتر از اینا میذاشتم ولی آخه برای آپلود عکس مشکل داشتم.

ببخــــــــــشید

زندگی باور میخواهد آن هم از جنس امیـــــــــــد!!

که اگر سختی راه به تو یک سیــــــــــــــــــلی زد!!

یک ندای قلبی به تو گوید که خـــــدا هست هنوز!!

روی بالم يكی دو پر بكشيد

                                               تن من را بدون سر بكشيد

ســـــــــــــــلام

خوبین؟ ایشالله که همتون خوبین.

اول اینکه این ایام و به همتون تسلیت میگم. و اینکه امیدوارم عزاداری هممون مورد قبول حق باشه

بگین ایشـــــــــــــــــــــالله!

بعدشم اینکه منم تو دعاهاتون فراموش نکنین که خیلی محتاجشم.

چون بوم بر خرابه دنیا نشسته ايم

اھل زمانه را به تماشا نشسته ايم

بر اين سراي ماتم و در اين ديار رنج

بیخود امید بسته و بیجا نشسته ايم

ما را غم خزان و نشاط بھار نیست

آسوده ھمچو خار به صحرا نشسته ايم

گر دست ما ز دامن مقصد كوته است

از پا فتاده ايم نه از پا نشسته ايم

تا ھیچ منتظر نگذاريم مرگ را

ما رخت خويش بسته مھیا نشسته ايم

يكدم ز موج حادثه ايمن نبوده ايم

چون ساحلیم و بر لب دريا نشسته ايم

از عمر جز ملال نديدم و ھمچنان

چشم امید بسته به فردا نشسته ايم

آتش به جان و خنده به لب در بساط دھر

چون شمع نیم مرده چه زيبا نشسته ايم

اي گل بر اين نواي غم انگیز ما ببخش

كز عالمي بريده و تنھا نشسته ايم

تا ھمچو ماھتاب بیايي به بام قصر

مانند سايه در دل شب ھا نشسته ايم

تا با ھزار ناز كني يك نظر به ما

ما يكدل و ھزار تمنا نشسته ايم

چون مرغ پر شكسته فريدون به كنج غم

سر زير پر كشیده و شكیبا نشسته ايم

خسته ام خسته از اوضاع ملال آور شهر

حرف ما حرف دل ماست اگر بگــــــــذارند ...

حس نکردی یک نفر دلتنگ توست...؟

بوی یوسُف میدهد پیراهنت

پیـــــــر کنعانم برای دیدنت

مهر خوبان دل و دين از همه بي پروا برد

رُخ شطرنج نبرد آنچه رخ زيبا برد

تو مپندار كه مجنون سر خود مجنون گشت

از سمك تا به سُهايش كشش ليلي برد

من به سرچشمه خورشيد نه خود بردم راه

ذره ايي بودم و مهر تو مرا بالا برد

من خس بي سر و پايم كه به سيل افتادم

او كه مي رفت مرا هم به دل دريا برد

جام صَهبا ز كجا بود مگر دست كه بود

كه درين بزم بگريد و دل شيدا برد ؟

خم ابروي تو بود و كف مينوي تو بود

كه به يك جلوه ز من نام و نشان يكجا برد

خودت آموختِيَم و خودت سوختِيَم

با برافروخته رويي كه قرار از ما برد

همه ياران به سر راه تو بوديم ولي

خم ابروت مرا ديد و ز من يغما برد

همه دل باخته بوديم و هراسان كه غمت

همه را پشت سر انداخت مرا تنها برد...

اگه از عکسا خوشتون میاد تو نظرات بگین تا بیشتر بذارم